Αρχική σελίδα

Δευτέρα, 27 Ιουνίου 2016

Διαδηλώνουμε για 5η χρονιά έξω από τα MAD VIDEO AWARDS - Τρίτη 28/6 στις 7:30 μ.μ




Σηκώνοντας στις πλάτες μας έναν εργατικό αγώνα που βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ και 5 ολόκληρα χρόνια διεκδικώντας ως απολυμένοι/ες των καταστημάτων Metropolis τους μισθούς και τις αποζημιώσεις μας που παράνομα δεν μας κατέβαλε  ο επιχειρηματίας Ανδρέας Κουρής, έπειτα από το λουκέτο που έβαλε στα καταστήματα που εργαζόμαστε, μπορούμε να διαπιστώσουμε αυτό που λίγο - πολύ είναι κοινώς γνωστό. Ότι, δηλαδή, όλοι και όλα λειτουργούσαν και λειτουργούν υπέρ της εργοδοτικής αυθαιρεσίας και ασυδοσίας.

Θα αναφέρουμε χαρακτηριστικά τρία παραδείγματα που αποδεικνύουν του λόγου το αληθές από τη δική μας συλλογική εμπειρία.

1)  Μέσα σε αυτά τα 5 χρόνια κερδίσαμε όλα τα δικαστήρια στα οποία παραβρεθήκαμε κατά του πρώην εργοδότη μας. Ωστόσο, και παρά τη δικαίωσή μας, στην πράξη ο Ανδρέας Κουρής δεν υποχρεώθηκε να μας καταβάλλει ούτε ένα ευρώ από τα 600 χιλιάδες και πλέον που μας χρωστάει. Επιπλέον, ακόμη και σήμερα, εξακολουθούμε να καλούμαστε να καταθέσουμε σε νέες δίκες που ορίζονται κατά του Ανδρέα Κουρή μετά από τις αυτεπάγγελτες διώξεις εναντίον του από το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας και έπειτα από τις σχετικές καταγγελίες μας προς αυτό.

Εντούτοις, οι κλήσεις και η παρουσία μας σε αυτές τις δίκες γίνεται ατομικά προς κάποιους/ες από εμάς ή σε μικρές ομάδες, γεγονός που κατακερματίζει την υπόθεσή μας, σα να πρόκειται για ξεχωριστές υποθέσεις. Σε όλο αυτό το διάστημα και έως σήμερα  δεν έχει βρεθεί κανείς αρμόδιος από το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας, προκειμένου να αντιμετωπίσει το ζήτημά μας ως ενιαίο και να ομαδοποιήσει όλες τις δικαστικές διώξεις κατά του Ανδρέα Κουρή σε μία, αφού στην πραγματικότητα οι παρανομίες που έχει διαπράξει είναι κοινές απέναντι σε όλους μας. Με αυτή την τακτική ο μόνος που βγαίνει κερδισμένος είναι ο πρώην εργοδότης μας, αφού και η υπόθεση τραβάει σε μάκρος και οι ποινές που εκδίδονται εις βάρος του βγαίνουν κατακερματισμένες και όχι συνολικά επιμετρημένες για όλους/ες εμάς.

Από την άλλη, η μήνυση που έχουμε καταθέσει κατά του Ανδρέα Κουρή για τα αδικήματα της ψευδούς καταμήνυσης  και της ψευδορκίας από τoν Ιανουάριο, δεν έχει βρει ακόμη το δρόμο της, αφού δεν έχει προχωρήσει. 

Συμπέρασμα; Η απονομή δικαιοσύνης σε ότι αφορά αδικήματα κατά των εργαζομένων προχωράει αργά, ενίοτε δεν προχωράει και καθόλου.

2)  Παρ’ όλες τις υποσχέσεις του κ. Σκουρλέτη ως υπουργού Εργασίας και των συνεργατών του ότι θα ασχοληθούν με το ζήτημά μας ασκώντας κάποια πίεση προς τον Ανδρέα Κουρή, ούτε ο ίδιος, ούτε ο διάδοχός του και τα νυν στελέχη του υπουργείου Εργασίας ασχολήθηκαν ποτέ με αυτό. Να θεωρήσουμε  ότι αυτή τους η (ύποπτη) αδιαφορία αφορά μόνο τη δική μας περίπτωση;

Προς στιγμή φάνηκε ότι η σημερινή κυβέρνηση είχε την πρόθεση να αντιμετωπίσει ανάλογες καταστάσεις με τη δική μας, όπου οι εργαζόμενοι πέφτουν θύματα  των  «ξαφνικών» λουκέτων που βάζουν οι εργοδότες σε δεκάδες μικρές και μεγάλες  επιχειρήσεις συσσωρεύοντας εκατομμύρια ανεξόφλητων χρεών προς εργαζόμενους, ασφαλιστικά ταμεία και πιστωτές, όλοι με την ίδια μέθοδο και κατ’ ανάλογο τρόπο, στην πράξη απαλλασσόμενοι από αυτά. Και, συνεχίζοντας απτόητοι τις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες, αφού το υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο τους δίνει τις αναγκαίες γι’ αυτούς δικλείδες, αυτό δηλαδή που αποκαλείται «ούτε γάτα, ούτε ζημιά». Τελικά, παρ’ όλες τις εξαγγελίες και τις προθέσεις, τα αρμόδια κυβερνητικά στελέχη δεν τόλμησαν να  αγγίξουν αυτή τη μάστιγα.

Ετσι, η κυβέρνηση στο νομοσχέδιο για το Ασφαλιστικό απέσυρε την τελευταία στιγμή και έπειτα από τις έντονες πιέσεις των εργοδοτικών ενώσεων το «άρθρο 53» που όριζε ότι οι μέτοχοι κεφαλαιουχικών εταιρειών με ποσοστό συμμετοχής τουλάχιστον 10%   «ευθύνονται αλληλεγγύως και σε ολόκληρο με το νομικό πρόσωπο για την καταβολή ληξιπρόθεσμων οφειλών προς ασφαλιστικούς φορείς και εργαζομένους». Στην ουσία επρόκειτο για μια διάταξη που θα έβαζε φρένο στην εργοδοτική ασυδοσία που στοιβάζει εργοδοτικά χρέη προς όλες τις κατευθύνσεις, καθώς αφορούσε ΑΕ και ΕΠΕ όπου οι μέτοχοι θα είχαν ολόκληρη την ευθύνη για τα χρέη τους.

Συμπέρασμα; Όλα για τους εργοδότες με οποιαδήποτε κυβέρνηση.

3)  Πρόσφατα, διέρρευσαν  πληροφορίες που θέλουν τη σημερινή διοίκηση της ΕΡΤ να σκέφτεται να προχωρήσει εκ νέου σε απευθείας ανάθεση της ελληνικής συμμετοχής στο  διαγωνισμό της Eurovision σε ιδιωτικό κανάλι, στην ουσία «αγνοώντας» τις σοβαρότατες καταγγελίες μας για το σκάνδαλο της απευθείας ανάθεσης της Eurovision στον Ανδρέα Κουρή μέσω του MAD οι οποίες, παρά τις κυβερνητικές εξαγγελίες, ουδέποτε διερευνήθηκαν. 

Κατά διαβολική(;) σύμπτωση μάλιστα, τα τρία ονόματα που έγιναν γνωστά πως η σημερινή διοίκηση της ΕΡΤ σκοπεύει να αξιοποιήσει προέρχονται όλα από το στενό επιχειρηματικό περιβάλλον του Ανδρέα Κουρή, καθώς πρόκειται για ανθρώπους που έχουν «σταθεί στο πλάι του» και έχουν συνεργαστεί μαζί του αρκετές φορές στο παρελθόν. Αν όλα αυτά, ισχύουν, δεν απομένει παρά να γίνουμε στο ίδιο έργο θεατές.

Συμπέρασμα; Οι κυβερνήσεις αλλάζουν, μα ο Ανδρέας Κουρής ζει και βασιλεύει!

Για 5η χρονιά  και παρ’ όλες τις προαναφερόμενες διαπιστώσεις και τα συμπεράσματα στα οποία καταλήγουμε, συνεχίζουμε τον δίκαιο αγώνα μας μέχρι την καταβολή των μισθών και των αποζημιώσεών μας από τον επιχειρηματία Ανδρέα Κουρή του ομίλου MAD.

Ανδρέα Κουρή δεν λυγίζουμε. Συνεχίζουμε.

Για 5η χρονιά διαδηλώνουμε έξω από την απονομή των Βραβείων MAD
ΤΡΙΤΗ 28 ΙΟΥΝΙΟΥ, TAE KWON DO - 730 μ.μ.

Απολυμένοι/ες καταστημάτων Metropolis

Διαδηλώνουμε για 5η χρονιά έξω από τα MAD VIDEO AWARDS - Τρίτη 28/6 στις 7:30 μ.μ





Σηκώνοντας στις πλάτες μας έναν εργατικό αγώνα που βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ και 5 ολόκληρα χρόνια διεκδικώντας ως απολυμένοι/ες των καταστημάτων Metropolis τους μισθούς και τις αποζημιώσεις μας που παράνομα δεν μας κατέβαλε  ο επιχειρηματίας Ανδρέας Κουρής, έπειτα από το λουκέτο που έβαλε στα καταστήματα που εργαζόμαστε, μπορούμε να διαπιστώσουμε αυτό που λίγο - πολύ είναι κοινώς γνωστό. Ότι, δηλαδή, όλοι και όλα λειτουργούσαν και λειτουργούν υπέρ της εργοδοτικής αυθαιρεσίας και ασυδοσίας.

Θα αναφέρουμε χαρακτηριστικά τρία παραδείγματα που αποδεικνύουν του λόγου το αληθές από τη δική μας συλλογική εμπειρία.

1)  Μέσα σε αυτά τα 5 χρόνια κερδίσαμε όλα τα δικαστήρια στα οποία παραβρεθήκαμε κατά του πρώην εργοδότη μας. Ωστόσο, και παρά τη δικαίωσή μας, στην πράξη ο Ανδρέας Κουρής δεν υποχρεώθηκε να μας καταβάλλει ούτε ένα ευρώ από τα 600 χιλιάδες και πλέον που μας χρωστάει. Επιπλέον, ακόμη και σήμερα, εξακολουθούμε να καλούμαστε να καταθέσουμε σε νέες δίκες που ορίζονται κατά του Ανδρέα Κουρή μετά από τις αυτεπάγγελτες διώξεις εναντίον του από το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας και έπειτα από τις σχετικές καταγγελίες μας προς αυτό.

Εντούτοις, οι κλήσεις και η παρουσία μας σε αυτές τις δίκες γίνεται ατομικά προς κάποιους/ες από εμάς ή σε μικρές ομάδες, γεγονός που κατακερματίζει την υπόθεσή μας, σα να πρόκειται για ξεχωριστές υποθέσεις. Σε όλο αυτό το διάστημα και έως σήμερα  δεν έχει βρεθεί κανείς αρμόδιος από το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας, προκειμένου να αντιμετωπίσει το ζήτημά μας ως ενιαίο και να ομαδοποιήσει όλες τις δικαστικές διώξεις κατά του Ανδρέα Κουρή σε μία, αφού στην πραγματικότητα οι παρανομίες που έχει διαπράξει είναι κοινές απέναντι σε όλους μας. Με αυτή την τακτική ο μόνος που βγαίνει κερδισμένος είναι ο πρώην εργοδότης μας, αφού και η υπόθεση τραβάει σε μάκρος και οι ποινές που εκδίδονται εις βάρος του βγαίνουν κατακερματισμένες και όχι συνολικά επιμετρημένες για όλους/ες εμάς.

Από την άλλη, η μήνυση που έχουμε καταθέσει κατά του Ανδρέα Κουρή για τα αδικήματα της ψευδούς καταμήνυσης  και της ψευδορκίας από τoν Ιανουάριο, δεν έχει βρει ακόμη το δρόμο της, αφού δεν έχει προχωρήσει. 

Συμπέρασμα; Η απονομή δικαιοσύνης σε ότι αφορά αδικήματα κατά των εργαζομένων προχωράει αργά, ενίοτε δεν προχωράει και καθόλου.

2)  Παρ’ όλες τις υποσχέσεις του κ. Σκουρλέτη ως υπουργού Εργασίας και των συνεργατών του ότι θα ασχοληθούν με το ζήτημά μας ασκώντας κάποια πίεση προς τον Ανδρέα Κουρή, ούτε ο ίδιος, ούτε ο διάδοχός του και τα νυν στελέχη του υπουργείου Εργασίας ασχολήθηκαν ποτέ με αυτό. Να θεωρήσουμε  ότι αυτή τους η (ύποπτη) αδιαφορία αφορά μόνο τη δική μας περίπτωση;

Προς στιγμή φάνηκε ότι η σημερινή κυβέρνηση είχε την πρόθεση να αντιμετωπίσει ανάλογες καταστάσεις με τη δική μας, όπου οι εργαζόμενοι πέφτουν θύματα  των  «ξαφνικών» λουκέτων που βάζουν οι εργοδότες σε δεκάδες μικρές και μεγάλες  επιχειρήσεις συσσωρεύοντας εκατομμύρια ανεξόφλητων χρεών προς εργαζόμενους, ασφαλιστικά ταμεία και πιστωτές, όλοι με την ίδια μέθοδο και κατ’ ανάλογο τρόπο, στην πράξη απαλλασσόμενοι από αυτά. Και, συνεχίζοντας απτόητοι τις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες, αφού το υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο τους δίνει τις αναγκαίες γι’ αυτούς δικλείδες, αυτό δηλαδή που αποκαλείται «ούτε γάτα, ούτε ζημιά». Τελικά, παρ’ όλες τις εξαγγελίες και τις προθέσεις, τα αρμόδια κυβερνητικά στελέχη δεν τόλμησαν να  αγγίξουν αυτή τη μάστιγα.

Ετσι, η κυβέρνηση στο νομοσχέδιο για το Ασφαλιστικό απέσυρε την τελευταία στιγμή και έπειτα από τις έντονες πιέσεις των εργοδοτικών ενώσεων το «άρθρο 53» που όριζε ότι οι μέτοχοι κεφαλαιουχικών εταιρειών με ποσοστό συμμετοχής τουλάχιστον 10%   «ευθύνονται αλληλεγγύως και σε ολόκληρο με το νομικό πρόσωπο για την καταβολή ληξιπρόθεσμων οφειλών προς ασφαλιστικούς φορείς και εργαζομένους». Στην ουσία επρόκειτο για μια διάταξη που θα έβαζε φρένο στην εργοδοτική ασυδοσία που στοιβάζει εργοδοτικά χρέη προς όλες τις κατευθύνσεις, καθώς αφορούσε ΑΕ και ΕΠΕ όπου οι μέτοχοι θα είχαν ολόκληρη την ευθύνη για τα χρέη τους.

Συμπέρασμα; Όλα για τους εργοδότες με οποιαδήποτε κυβέρνηση.

3)  Πρόσφατα, διέρρευσαν  πληροφορίες που θέλουν τη σημερινή διοίκηση της ΕΡΤ να σκέφτεται να προχωρήσει εκ νέου σε απευθείας ανάθεση της ελληνικής συμμετοχής στο  διαγωνισμό της Eurovision σε ιδιωτικό κανάλι, στην ουσία «αγνοώντας» τις σοβαρότατες καταγγελίες μας για το σκάνδαλο της απευθείας ανάθεσης της Eurovision στον Ανδρέα Κουρή μέσω του MAD οι οποίες, παρά τις κυβερνητικές εξαγγελίες, ουδέποτε διερευνήθηκαν. 

Κατά διαβολική(;) σύμπτωση μάλιστα, τα τρία ονόματα που έγιναν γνωστά πως η σημερινή διοίκηση της ΕΡΤ σκοπεύει να αξιοποιήσει προέρχονται όλα από το στενό επιχειρηματικό περιβάλλον του Ανδρέα Κουρή, καθώς πρόκειται για ανθρώπους που έχουν «σταθεί στο πλάι του» και έχουν συνεργαστεί μαζί του αρκετές φορές στο παρελθόν. Αν όλα αυτά, ισχύουν, δεν απομένει παρά να γίνουμε στο ίδιο έργο θεατές.

Συμπέρασμα; Οι κυβερνήσεις αλλάζουν, μα ο Ανδρέας Κουρής ζει και βασιλεύει!

Για 5η χρονιά  και παρ’ όλες τις προαναφερόμενες διαπιστώσεις και τα συμπεράσματα στα οποία καταλήγουμε, συνεχίζουμε τον δίκαιο αγώνα μας μέχρι την καταβολή των μισθών και των αποζημιώσεών μας από τον επιχειρηματία Ανδρέα Κουρή του ομίλου MAD.

Ανδρέα Κουρή δεν λυγίζουμε. Συνεχίζουμε.

Για 5η χρονιά διαδηλώνουμε έξω από την απονομή των Βραβείων MAD
ΤΡΙΤΗ 28 ΙΟΥΝΙΟΥ, TAE KWON DO - 730 μ.μ.

Απολυμένοι/ες καταστημάτων Metropolis

Πέμπτη, 9 Ιουνίου 2016

Στα Metropolis απολύσεις, στο Maydays μόστρα και εναλλακτισμός



Μια ακόμη πρωτοβουλία έμπρακτης αλληλεγγύης στο χρόνιο, επίμονο και ανυποχώρητο αγώνα που δίνουμε ως απολυμένοι των καταστημάτων Metropolis έρχεται αυτή τη φορά από το Ηράκλειο στην Κρήτη από την αναρχική συλλογικότητα Οκτάνα. Ακολουθεί το σχετικό κείμενο - καταγγελία της συλλογικότητας στο οποίο περιγράφονται τα γεγονότα τα οποία οδήγησαν σε αυτή την κίνηση.



Στα Metropolis απολύσεις, στο Maydays μόστρα και εναλλακτισμός

‘’Να ευχαριστήσουμε πολύ […]
και την Ελληνική Αστυνομία’’
 κατά τη λήξη του Eurosong 2013, οι παρουσιαστές της εκδήλωσης -Δέσποινα Βανδή
και Γιώργος Καπουτζίδης- ευχαριστούν μπροστά στις κάμερες τις δυνάμεις της τάξης:
 τα ΜΑΤ είχαν μόλις διασφαλίσει ότι οι απολυμένοι του Metropolis δεν θα χαλάσουν
τη φιέστα του Κουρή υπό τους ήχους των διασκεδαστών του Koza Mostra


Το φετινό φεστιβάλ Maydays που διοργανώνεται από την εφημερίδα Δρόμος της Αριστεράς και την Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας-ΚΟΕ (πρώην συνιστώσα ΣΥΡΙΖΑ) στο Ηράκλειο, φιλοξενεί τους Koza Mostra, τη μουσική μπάντα που εκπροσώπησε το ελληνικό κεφάλαιο στο τηλεοπτικό εθνο-πανηγύρι που ονομάζεται Eurovision, το 2013. Αν και η εμφάνιση ενός καλλιτέχνη στη προμετωπίδα της γκλάμουρ αφήγησης περί εθνικής ενότητας και του καπιταλιστικού θεάματος, αποτελεί για μας από μόνη της έναν σημαντικό λόγο για να μην προσκληθεί σε ένα ‘’ριζοσπαστικό’’ φεστιβάλ, δεν θα σταθούμε εκεί. Δεν περιμέναμε άλλωστε και πολλά από μια πολιτική οργάνωση που στο Maydays 2015, είχε καλέσει τον ‘‘ανεξάρτητο Έλληνα’’ Νότη Μαριά να μιλήσει για το ότι ‘’Ο λαός μπορεί αλλιώς’’.

Τη διοργάνωση της ελληνικής αποστολής στην Eurοvision όπως και τη διοργάνωση του ελληνικού Eurosong (τηλεοπτικού διαγωνισμού που αναδεικνύει αυτόν που θα εκπροσωπήσει τη χώρα στη Eurovision), είχε αναλάβει με απευθείας ανάθεση από τον κρατικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα για συνεχόμενα χρόνια, ο επιχειρηματίας Ανδρέας Κουρής, ο άνθρωπος που βρίσκεται πίσω από τον όμιλο MAD (MADawards, MADwalk). Αξιοσημείωτο δε, είναι ότι η απευθείας ανάθεση έγινε όσο ο Ανδρέας Κουρής ήταν υπόδικος για χρέη εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ προς το δημόσιο, ενώ χορηγοί στις επιχειρήσεις του ήταν μεταξύ άλλων το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο και ο ΟΠΑΠ.   
  
Πέρα από τα ΜAD, ο Ανδρέας Κουρής υπήρξε ιδιοκτήτης των καταστημάτων Metropolis που έκλεισαν απροειδοποίητα πριν μερικά χρόνια, πετώντας στον δρόμο 220 εργαζόμενους, οι οποίοι μέχρι και σήμερα διεκδικούν τα 600.000 ευρώ που δικαιούνται. Τα μέλη βέβαια της οικογένειάς Κουρή, διαπρέπουν επί σειρά ετών στις πτωχεύσεις, τα φέσια και τις απολύσεις στον εκδοτικό και τον τηλεοπτικό κλάδο.

Στο Eurosong του 2013 λοιπόν -όπως και στο MADawards 2012 και Eurosong 2014-, σε μία γκλαμουράτη διοργάνωση με όλη την αφάν γκατέ του ελληνικού αστικού σεξιστικού θεάματος, οι Koza Mostra εμφανίστηκαν κανονικά, την ώρα που έξω από τις εγκαταστάσεις του σόου, απολυμένοι των Metropolis, σωματεία, εργατικές πρωτοβουλίες κα., αντιμετώπιζαν τις διμοιρίες των ΜΑΤ που καλέστηκαν να περιφρουρήσουν τη φιέστα του Κουρή. Η Ελληνική Αστυνομία φυσικά, σταθερή στην υπηρεσία του κράτους και του κεφαλαίου, κινητοποιείται σύσσωμη, όταν οι γιορτές των αφεντικών, απειλούνται από παραστάσεις διαμαρτυρίας των εργαζομένων.